ตอนที่ 391 ใช่แล้ว ช่างมีความสุขยิ่งนัก

ตอนที่ 391 ใช่แล้ว ช่างมีความสุขยิ่งนัก

พวกนางมิกล้าลบหลู่องค์หญิงหมิงจู ท้ายที่สุดแล้วหากวันใดไทเฮาทรงระลึกถึงองค์หญิงหมิงจูขึ้นมา

ข้ารับใช้เช่นพวกนางย่อมไม่มีจุดจบที่ดีนัก

พวกข้ารับใช้ที่เชิดหน้าชูตาจองหอง ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงและคิดจะรังแกเจ้านาย มักจะตายไวเสมอ

มาม้าอาวุโสสองคนรอคอยอย่างอดทนให้องค์หญิงหมิงจูเดินเข้าไปในวังเย็น

องค์หญิงหมิงจูมิกล้าก้าวเท้าเข้าไป

“องค์หญิงหมิงจู ท่านอย่าได้ทำให้เสียเวลาเลยเจ้าค่ะ”

องค์หญิงหมิงจูค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าไปในวังเย็น

เสียง “ปัง” ดังขึ้นเบื้องหลัง บานประตูวังที่หนาทึบถูกปิดลง

ยามนี้คือช่วงบ่าย