กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 348 ซาบซึ้งใจแล้วไปตายซะ?
ในขณะที่ตงไท่โฮ่วและต่งอวิ๋นอวิ๋นกำลังพูดคุยกันเรื่องที่ว่าเหตุใดฟ่งกงกงถึงพาเสี่ยวปี้ออกจากวัง
ฟ่งกงกงที่ขึ้นไปนั่งบนรถม้าแล้ว เขาก็กำลังพูดคุยกับเสี่ยวปี้อยู่เช่นกัน
"แม่นางเสี่ยวปี้ ข้าไม่ได้เอ่ยปากเตือนผู้อื่นมานานมากแล้วนะ"
ฟ่งกงกงลูบแส้ขนสัตว์ในมือด้วยสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
เขาเป็นข้ารับใช้ที่ถ่อมตัวมาก ไม่เคยใช้อำนาจในฐานะกงกงใหญ่ไปรังแกใคร มิเช่นนั้นฮ่องเต้ก็คงไม่ไว้เนื้อเชื่อใจเขาถึงเพียงนี้
ตั้งแต่เสี่ยวปี้ถูกฟ่งกงกงพาตัวขึ้นรถม้าและออกจากวังหลวงมา ในใจของนางก็รู้สึกกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก
เมื่อนางได้ยินฟ่งกงกงเอ่ยปากพูด นางก็เผยรอยยิ้มที่ดูแข็งทื่อเล็กน้อยออกมาทันที