กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 165 มักจะคิดเผื่อนางเสมอ
ภายในลานเรือน สองแม่ลูกถังเจาปี๋กำลังปั้นตุ๊กตาหิมะ
ถังเจาปี๋ปั้นเสี่ยวอานอานหนึ่งตัว ส่วนเสี่ยวอานอานปั้นเหนียงหนึ่งตัว
"เหนียง รอให้ตุ๊กตาหิมะตัวนี้ปั้นเสร็จ อันอันก็เล่นหิมะเป็นเพื่อนท่านต่อไม่ได้แล้ว อันอันต้องไปฝึกเขียนอักษร" เฟ่ยอันอันถอนหายใจน้อย ๆ พลางอธิบาย
น้ำเสียงช่างแก่แดดแก่ลมเสียนี่กระไร
เมื่อถังเจาปี๋ได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็พลันเจื่อนลงทันที
อู๋มาม้ากับหลิวเสี่ยวหนีที่ยืนอยู่ไม่ไกลต่างก็ยกมือปิดปากหัวเราะ
เดิมทีเป็นถังเจาปี๋เองนั่นแหละที่อยากจะปั้นตุ๊กตาหิมะ แต่นางกลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้ว จึงรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง