กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 159 ฮูหยินเสียใจมาก
"นี่คือของขวัญขอขมาที่ผู้อื่นส่งมาให้เจาหยางเสี้ยนจู่ เสี้ยนจู่ของพวกเราบอกว่า หลังจากขายของขวัญเหล่านี้ไปแล้ว
เงินที่ได้มาทั้งหมดจะนำไปซื้อเสบียงอาหารและผ้าห่ม เพื่อนำไปแจกจ่ายให้กับพวกผู้ลี้ภัยนอกเมือง" หัวหน้าคนใช้ประสานมือกล่าว
นี่เป็นการร้องป่าวขายกันที่หน้าประตูจวนแม่ทัพใหญ่เลยทีเดียว
ดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้มามุงดูในเวลาอันรวดเร็ว
ในบรรดาผู้คนที่มามุงดู มีบางคนที่ไม่ขัดสนเรื่องเงินทอง
ยิ่งไปกว่านั้น ของที่นำมาขายเหล่านี้ล้วนเป็นของดีที่เสี้ยนจู่นำออกมาขาย อีกทั้งราคาก็ยังถูกมากอีกด้วย
เมื่อมีคนแรกซื้อ ก็ต้องมีคนสอง คนที่สามตามมา
ไม่นานของขวัญเหล่านี้ก็ขายจนหมดเกลี้ยง
จากนั้นก็มีคนถามขึ้นมาด้วยความกล้าหาญว่า เจาหยางเสี้ยนจู่คือผู้ใด