กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 130 จู่ ๆ ก็ถูกกอดต้นขา
มีเพียงคนที่ห่วงใยเจ้าจริง ๆ เท่านั้น ที่จะโกรธเคืองเพราะความปลอดภัยของเจ้า
เมื่อซูจื่อเซวียนรับฟังสิ่งที่ถังเจาปี๋กระทำจบ เขาก็รู้ว่าไม่อาจตำหนินางได้
ในเมื่อตำหนินางไม่ได้ เช่นนั้นเขาโทษตนเองก็ได้กระมัง!
ถังเจาปี๋กุมศีรษะ ข้างหูแว่วเสียงร้องไห้ของพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง
ซูจื่อเซวียน บุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่หลั่งเพียงเลือดไม่หลั่งน้ำตาในสนามรบผู้นี้ ได้ร้องไห้ออกมาจริง ๆ
เขาไม่อยากสูญเสียคนในครอบครัวไปอีกคนในช่วงเวลาสั้น ๆ
ถังเจาปี๋เป็นเพราะเมื่อชาติที่แล้ว นางคุ้นชินกับการแก้ปัญหาเพียงลำพังมาโดยตลอด
ดังนั้นครั้งนี้นางจึงรู้สึกเป็นเรื่องปกติว่าขอเพียงตนเองระมัดระวังตัวก็เพียงพอแล้ว