กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 125 ท่านปล่อยมือนะ ข้าจะร้องไห้แล้ว
มือของถังเจาปี๋ลูบคลำป้ายศพเบาๆ
สายลมพัดพาม้วนเส้นผมของนางขึ้นมา
"พี่ชาย ข้ามอบกล่องยาเม็ดเล็กๆ ใบนั้นให้กับป้าสะใภ้ใหญ่ไปแล้ว ตอนนั้นนางกำลังจะจัดการให้คนส่งของมาให้พวกท่านพอดี"
สีตาของถังเจาปี๋เย็นชาลงเล็กน้อย นางไม่มีความคิดที่จะปิดบังแทนหลี่ซื่อเลยสักนิด
ปลายนิ้วของนางสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบและหยาบกระด้างของป้ายศพ
ลุงใหญ่ที่รักและเอ็นดูนางมาตั้งแต่เด็ก วันหน้าจะไม่ได้พบเจออีกแล้ว
เสียงลมค่อยๆ หยุดลง รอบด้านเงียบสงัดลง
สองมือของซูจื่อเซวียนกำหมัดแน่น เล็บจิกทึ้งลงไปในฝ่ามืออย่างแรง
ช่วงก่อนหน้านี้มารดาส่งจดหมายมาหาพวกเขาฉบับหนึ่ง ในจดหมายบ่นว่าบรรพชนลำเอียง