กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 103 ช่างหน้าหนาเสียจริง!
หลี่ซื่อเห็นบุตรสาวยังนอนฟุบอยู่บนพื้น ก็คิดว่านางบาดเจ็บสาหัส
นางประคองบุตรสาวขึ้นด้วยใบหน้าซีดเผือด สาวใช้รีบเข้าไปช่วย
“ไปตามหมอมา!”
“หลิงเออร์ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? บาดเจ็บตรงไหน?” น้ำเสียงของหลี่ซื่อราวกับจะร้องไห้ออกมา
ถังเจาปี๋เห็นท่าทางร้อนรนและเป็นห่วงเป็นใยของหลี่ซื่อ นางยกมือขึ้นลูบใบหน้าที่ถูกตบ ริมฝีปากประดับรอยยิ้มจางๆ ที่แฝงความจนใจ
ผู้เป็นมารดา เมื่อเห็นบุตรบาดเจ็บ ก็ย่อมบันดาลโทสะได้ง่ายดาย
“อย่าจับแขนข้า แขนข้าเจ็บ เมื่อครู่ข้าไม่ระวังล้มลงไปเอง” ซูหลิงขมวดคิ้ว น้ำตาไหลพรากด้วยความน้อยใจ
นางไม่อยากให้มารดาทราบเรื่องที่ถังเจาปี๋ฟาดนางหกแส้
อย่างที่ถังเจาปี๋บอกไว้ หากเรื่องที่นางทำไปทราบถึงหูบิดา