กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 302 ความอับอายขายหน้าสายหนึ่ง
ถังเจาปี๋มองดูติงกงกงที่โค้งกายอย่างนอบน้อม
นางยกมุมปากขึ้น หันหน้าไปมองต้นท้อสองสามต้นที่กำลังเบ่งบานอยู่นอกระเบียงทางเดิน
กลีบดอกท้อกำลังเบ่งบาน
ถังเจาปี๋กล่าวเสียงเบา "เสี่ยวติงเอ๋ย"
ติงหงหาวตอบ "...ข้าน้อยอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ"
เสี่ยวติงบ้าบออะไรกัน
เหตุใดถึงต้องเรียกเขาว่าเสี่ยวติง
เขายอมถูกเรียกว่าติงกงกงเสียยังดีกว่า
ติงหงหาวรับฟังประโยคถัดไปของนางอย่างนอบน้อม