กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 298 ล่อหมู่อสรพิษออกจากถ้ำ
ความหมายของถังเจาปี๋ ก็คือยังไม่ต้องไปจัดการกับเสี่ยวเฉิงกงกงในตอนนี้
หลิงจิ่วขบคิดเพียงเล็กน้อย ก็รับรู้ได้ถึงเหตุผลที่พระอัครมเหสีทรงกระทำเช่นนี้
ปล่อยให้สตรีที่อยู่เบื้องหลังรนหาที่ตายเอง
ถังเจาปี๋นำปิศาจรักใส่ลงในถ้วย นางปิดฝาแล้วส่งมอบให้หลิงจิ่ว
นางหลุบตาลงมองบุตรชาย “ลูกแม่ เจ้ารู้มาตั้งแต่แรกแล้วใช่หรือไม่ว่าเสี่ยวเฉิงกงกงมีปัญหา?”
เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้
เฟ่ยอันอันก็จงใจพยายามแสร้งทำท่าทาง 'เยือกเย็น' ราวกับว่าข้าช่างฉลาดปราดเปรื่องเสียเหลือเกิน
“แม่ขอรับ ตอนที่เสี่ยวเฉิงกงกงออกความคิดเห็นให้ลูก สายตาของเขาหลบเลี่ยงเล็กน้อย”