ตอนที่ 296 รอยยิ้มอันไร้เดียงสา

ตอนที่ 296 รอยยิ้มอันไร้เดียงสา

วันนี้ อาจารย์หลี่จงใจให้เวลาเฟ่ยอันอันพักผ่อนครึ่งวัน

เด็กก็คือเด็ก ย่อมต้องมีเวลาให้เล่นสนุกบ้าง

ไม่จำเป็นต้องจัดตารางเรียนให้เขาตลอดเวลา

ควรผ่อนคลายก็ต้องผ่อนคลาย

ในขณะที่อาจารย์หลี่กำลังนอนเอนหลังบนเก้าอี้โยกเพลิดเพลินกับวันหยุดครึ่งวันอยู่นั้น

เฟ่ยอันอันในตอนนี้กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ในห้องครัว

ตำหนักที่เสี่ยวอานอานพักอาศัยนั้นได้มีการจัดเตรียมห้องครัวเล็ก ๆ เอาไว้ด้วย

“เสี่ยวเฉิงกงกง ยังต้องเติมน้ำอีกหรือไม่?”

เฟ่ยอันอันทำหน้าตึงเครียด เอ่ยถามอย่างจริงจัง