ตอนที่ 283 ไม่รู้จักยางอาย

ตอนที่ 283 ไม่รู้จักยางอาย

รถม้าแล่นออกจากจวนแม่ทัพ

หลิงกู่หรงรับรู้ได้ถึงอารมณ์ของถังเจาปี๋ที่ดูเศร้าซึมลงเล็กน้อย

เขากุมมือนางไว้อย่างแผ่วเบา แย้มยิ้ม "พี่ต้าหง วันหน้าหากเจ้าอยากออกนอกวังอีก ก็สามารถออกมาได้ เพราะฉะนั้นเจ้าไม่ต้องเสียใจไปหรอกนะ"

เมื่อถังเจาปี๋ได้ยินคำพูดนี้ ก็ช้อนตามองขึ้นทันที ในแววตาฉายความประหลาดใจ

ในอดีตไม่เคยมีธรรมเนียมที่ฮองเฮาสามารถออกนอกวังได้ตามใจชอบมาก่อนเลย

"ได้จริง ๆ หรือเจ้าคะ? หากพวกขุนนางรู้เข้า..."

หลิงกู่หรงเคาะผนังด้านในรถม้าสามครั้ง

รถม้าที่กำลังแล่นอยู่ค่อย ๆ หยุดลง

หลิงกู่หรงค้อมตัวลงเล็กน้อย สายตาแทบจะอยู่ในระดับเดียวกับสายตาของเสี่ยวอานอาน