ตอนที่ 242 ค่อนข้างห่างเหิน

ตอนที่ 242 ค่อนข้างห่างเหิน

ต่งซินรุ่ยเพิ่งก้าวออกจากตำหนักฉือหนิง ก็บังเอิญพบกับหลิงกู่หรงที่กำลังมุ่งหน้ามายังตำหนักฉือหนิงพอดี

นางรีบหยุดฝีเท้าลง แล้วทำความเคารพอย่างนอบน้อม

น้ำเสียงอ่อนโยน "หม่อมฉัน ถวายบังคมฮ่องเต้เพคะ"

หลิงกู่หรงหยุดฝีเท้าลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เฝยฟูเหริน อาการบาดเจ็บของท่านอัครมหาเสนาบดีเฟยเป็นอย่างไรบ้าง?"

ต่งซินรุ่ยค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ตอบกลับด้วยความอ่อนโยน "ขอบพระทัยฮ่องเต้ที่ทรงห่วงใยเพคะ อาการบาดเจ็บของคุณสามีไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว

เพียงแต่ต้องพักฟื้นร่างกายอีกสักระยะ"

หลิงกู่หรงพยักหน้ารับ เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เช่นนั้นก็ดีแล้ว ยามนี้ท่านอัครมหาเสนาบดีเฟยถือเป็นเสาหลักของราชสำนัก

เวลาเดินทางไปไหนมาไหนต้องระมัดระวังความปลอดภัยให้มาก"

เมื่อเขาเอ่ยประโยคนี้จบ ก็เดินเข้าไปในตำหนักฉือหนิงต่อ