เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 85 คนที่ข้าชอบมาตลอดคือเจ้า
“หลิงจิ่ว เจ้าแน่ใจนะ? ว่าหมอถังเห็นกระดาษแผ่นที่ข้าเขียนแล้ว นางจะไม่โกรธ?”
หลิงกู่หรงขมวดคิ้ว เขาหันไปมองหลิงจิ่วที่ตอนนี้สวมหน้ากากใบหน้าของ ‘เมิ่งหยุน’ พลางเอ่ยถามด้วยความเคลือบแคลงใจ
หลิงจิ่วพยักหน้า รับประกันว่า “เจ้านาย หากบุรุษมีใจให้สตรี ล้วนสามารถมอบบทกวีให้เพื่อหยั่งเชิงท่าทีของสตรีก่อนได้ขอรับ
ข้าน้อยรับประกันได้เลยว่าสตรีนางนั้นอย่างมากก็แค่โกรธจนทำตัวไม่ถูกเท่านั้นขอรับ”
เหล่าปัญญาชนและสตรีผู้มีพรสวรรค์ของแคว้นจิ้นนั้นให้ความสำคัญกับความสุนทรีย์ การทำเช่นนี้ก็ถือเป็นความสุนทรีย์รูปแบบหนึ่ง
ตราบใดที่ไม่ทำอะไรเกินเลยหรือเปิดเผยจนเกินไป
หลิงกู่หรงพยักหน้าอย่างใจเย็น แม้ว่าเขาจะอยากค่อย ๆ ตามจีบถังเจาปี๋อย่างค่อยเป็นค่อยไป แต่อย่างน้อยเขาก็ต้องให้นางรับรู้ถึงความในใจของเขาก่อน
ถังเจาปี๋อ่านบทกวีบทนั้นแล้ว นางก็รู้สึกโกรธจนทำตัวไม่ถูกจริง ๆ