กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 47 ดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดของเขา
ถังเจาปี๋มองมีดในมือของเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย "ข้าขอลองดูบ้าง บางทีอาจเป็นเพราะมีดเล่มนี้คมเกินไปกระมัง"
ดังนั้นการหั่นหมอนไม้จึงง่ายดายราวกับหั่นเต้าหู้
หลิงกู่หรงยื่นมีดส่งให้นางอย่างขบขัน
ด้ามมีดยังคงหลงเหลือไออุ่นจากชายหนุ่ม
ถังเจาปี๋กำด้ามมีดเดินไปที่มุมโต๊ะ นางเลียนแบบท่าทางของเขา สายตาคมกริบ เปล่งเสียงคำรามพร้อมกับฟันลงไปที่มุมโต๊ะ
หลิงกู่หรงแทบจะหยุดหายใจไปชั่วขณะ เขากังวลว่านางจะทำร้ายตัวเอง เริ่มนึกเสียใจที่ส่งมีดให้นาง
เมื่อถังเจาปี๋ฟันมีดลงไป บนโต๊ะก็ปรากฏเพียงรอยขีดข่วนเท่านั้น เป็นเพียงรอยขีดข่วน ไม่ได้ทำให้มุมโต๊ะขาดออกจากกัน
"...ที่แท้ก็ไม่ใช่เพราะมีดเล่มนี้ แต่เป็นเพราะเขามีพละกำลังมากต่างหาก"