กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 32 เขามีความรู้สึกวูบวาม
ต่งซินรุ่ยที่ยืนอยู่บนเวทีมีสีหน้าเคร่งขรึมและแน่วแน่
“ทุกท่าน ในยามนี้อากาศหนาวเหน็บเข้าจู่โจม ราษฎรต่างเดือดร้อนแสนสาหัส ภายใต้พายุหิมะที่โหมกระหน่ำ ราษฎรและเหล่าทหารหาญจำนวนไม่น้อย”
“ต้องทนรับสภาพอากาศอันโหดร้าย ทั้งยังต้องอดอยากและเหน็บหนาว”
“ฮ่องเต้ทรงมีพระเมตตา ไม่ปรารถนาที่จะเพิ่มภาษี ส่วนในวังหลวง ทั้งไทเฮาและฮ่องเต้ต่างก็ลดค่าใช้จ่ายลงแล้ว”
“วันนี้ข้าน้อยขอโอหัง หวังว่าทุกท่านจะช่วยกันอุทิศแรงกายแรงใจช่วยเหลือราษฎร ช่วยเหลือเหล่าทหารหาญที่ปกป้องชายแดน”
เมื่อกล่าวจบ นางก็ประสานมือไว้ที่หน้าอก ก้มหน้าลงเล็กน้อย ย่อเข่าทำความเคารพแบบว่านฝูให้แก่ผู้คน
ผู้คนต่างพากันทำความเคารพตอบรับ
“ฮูหยินเสนาบดีช่างมีคุณธรรมสูงส่งยิ่งนัก!”
“สมกับที่เป็นบุตรสาวของต่งตี้ซือจริงๆ”