กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 251 เฮลิคอปเตอร์
ยามพลบค่ำ พวกเขาลงมาได้เพียงครึ่งเขาเท่านั้น ยังมีเส้นทางอีกยาวไกลให้ต้องเดิน
ดวงอาทิตย์ทอแสงเฉียง ๆ จากยอดเขาทางทิศตะวันตก แสงสีทองสาดกระจายไปทั่วบริเวณ อากาศยังคงอบอ้าวและร้อนระอุ
“เดินไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริง ๆ”
โจวเฟิงทิ้งตัวนั่งลงบนก้อนหิน แต่กลับไถลลงไปกว่าสองเมตรจึงหยุดได้ เขารีบลุกขึ้นยืนทันที
“เวรเอ๊ย กางเกงที่พ่อนี่เพิ่งหาขนาดพอดีตัวได้เมื่อวาน เกือบถูกถูจนก้นทะลุแล้ว”
โจวเฟิงตบก้นตัวเองแล้วมองลงไปที่เชิงเขา “พี่เฉิน พี่ว่าคืนนี้เรานอนค้างบนเขานี้เลย จะไหวไหม”