กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 กลับมารวมกลุ่ม
เจียเชี่ยนกับเย่เหมิงเห็นพ้องต้องกันทันที โดยไม่สนใจการคัดค้านของเหอซือชิงเลย
“นี่ ฉันเป็นคนป่วยนะ ช่วยคิดถึงความรู้สึกของฉันบ้างสิ คืนนี้ฉันต้องค้างที่นี่ ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว!”
เย่เหมิงเหลือบมองเหอซือชิงอย่างหมั่นไส้ “อย่างน้อยก็ยังอีกสองสามชั่วโมงกว่าฟ้าจะมืด! ถ้ายังรอต่อไป ไม่แน่ชีวิตนายอาจไม่รอด!”
เย่เหมิงยัดเสื่อฟางที่ก่อนหน้านี้ไป๋อี้เฉินกับพวกใช้พักผ่อนไว้ใต้ตัวเหอซือชิงโดยตรง “แบบนี้ก็จะไม่เจ็บเพราะถูกกระแทกแล้ว พวกเราออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย!”
สองสาวยังคงหามเหอซือชิงต่อไป มุ่งไปยังทางด่วนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ