กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ตื่นแล้ว
พอผลักก้อนหินยักษ์ออกไปได้ เย่เหมิงก็หันกลับไปถลาเข้าหาเหอซือชิงทันทีเพื่อดูว่าเขาฟื้นหรือยัง ทว่าเขายังคงขมวดคิ้วแน่น
เจียเชี่ยนเดินเข้ามา เห็นขาทั้งสองข้างที่เละจนแยกไม่ออกระหว่างเลือดกับเนื้อ น้ำเสียงของเธอจึงปนไปกับเสียงสะอื้น “ถ้าพี่สาวฉันอยู่ที่นี่ก็คงดี!”
นั่นสิ ถ้าอวี่ฉิงอยู่ที่นี่ ยังไงก็รักษาเหอซือชิงได้บ้าง
เย่เหมิงลุกขึ้นยืน “ตอนนี้พี่สาวเธอไม่อยู่ที่นี่ เราก็ต้องหาทางรักษาชีวิตเขาเอาไว้! อย่าร้องไห้!”
เย่เหมิงไปดูขาของเหอซือชิง ถึงจะเต็มไปด้วยรอยเลือด แต่ยังดีที่ระบบการแข็งตัวของเลือดเขาดีมาก ตอนนี้เลือดหยุดไหลแล้ว ทว่าขาทั้งสองข้างคงจะหักไปแล้ว