กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 ขี้เกียจคุยกับพวกคนโสด
แม้ตรงที่มองเห็นจะดูเหมือนไม่มีอันตรายแฝงแล้ว แต่เย่เหมิงก็ยังไม่ค่อยวางใจ เธอยืนนิ่งอยู่ตรงศพซอมบี้ มองไปทางที่ซอมบี้ตัวเมื่อครู่มาจาก เพื่อหวังจะพบพวกพ้องตัวอื่นของมัน
แต่ซอมบี้ตัวนี้ดูเหมือนหมาป่าเดียวดาย เย่เหมิงยืนอยู่ตั้งนานก็ไม่เห็นเงาของซอมบี้ตัวอื่นเลย
เธอจึงวางใจ หมุนตัวเตรียมเดินกลับไปข้างกองไฟ ก็พบว่าด้านหลังของเธอมีเงาร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
ใจของเย่เหมิงกระโดดขึ้นไปถึงคอหอย เหล็กเส้นในมือเพิ่งยกขึ้นจะโจมตี ก็รู้สึกว่าข้อมือถูกอีกฝ่ายจับไว้ แล้วเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น
“ฉันเอง ไป๋อี้เฉิน”