กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 94 ช่วยผู้อื่นคือช่วยตนเอง
เย่ซินยิ้มอย่างเก้อ ๆ “พี่สาวผมก็พูดกับผมแบบนี้เหมือนกัน!”
ทั้งสองเปิดประตูแล้วก็พากันเข้าไปค้นหาก่อนเลย
ร้านขายยาของโรงพยาบาลไม่เหมือนร้านขายยาธรรมดาข้างนอก ยาในที่นี้นับไม่ถ้วนว่ามากกว่าร้านขายยาธรรมดาเหล่านั้นกี่เท่า พอทั้งสองเข้าไปก็ถึงกับตาลายทันที
แสงไฟฉายส่องไปในร้านขายยาที่ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด บนชั้นวางเรียงเป็นแถว ๆ มียาวางอยู่อย่างแน่นขนัดทุกชนิด
ยาหลายอย่างไม่เคยเห็นแม้แต่ชื่อ และก็ไม่รู้จักด้วย ล้วนเป็นชื่อแปลก ๆ พิกล
อย่างเช่นชื่อยายับยั้งเอนไซม์ฟอสโฟไดเอสเทอเรสชนิดที่ห้า อ่านยังไงก็อ่านไม่ลื่นหู