กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 62 ถูกบังคับให้แยกทาง
ทุกคนต่างเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง แต่ก็ไม่กล้าหยุดพัก
แม้ตอนนี้สายตาจะมองไม่เห็นว่าคลื่นซอมบี้อยู่ที่ไหน แต่ในหูยังคงได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงคำรามอันหนาแน่นดังมาจากไม่ไกลข้างหลัง พร้อมจะตามมาถึงได้ทุกเมื่อ
คลื่นซอมบี้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ไม่ช้าเลย! แถมพวกมันยังไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
แต่ทุกคนเหนื่อยแล้ว
การเผชิญหน้ากับคลื่นซอมบี้แทบไม่มีวิธีอื่นนอกจากหลีกเลี่ยงไปให้ไกลที่สุด วิธีอื่นล้วนไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุด
ลองจินตนาการดูสิ หากหนีเข้าไปหลบในอาคารสักแห่ง แต่กลับถูกคลื่นซอมบี้ล้อมไว้โดยไม่ยอมสลายตัวไปนาน ๆ
หากแค่วันสองวันก็พอว่า แต่ถ้าเป็นสิบวันครึ่งเดือนหรือนานกว่านั้นล่ะ?