กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 47 ทางรอดจากอันตราย
หลังจากที่เหอซือชิงออกไป สิ่งแรกที่ไป๋อี้เฉินคิดคือในที่สุดเขาก็สามารถผ่อนคลายลงได้ ไม่จำเป็นต้องฝืนทนอีกต่อไป
ทว่าร่างกายกลับสร้างความจำของกล้ามเนื้อขึ้นมาแล้ว อาจเป็นเพราะแรงขับจากความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอด ไป๋อี้เฉินที่กำลังถอยไปทางหน้าต่างจึงยังสามารถฆ่าซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาได้ทีละตัว
แม้สองมือจะอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง ทั่วทั้งร่างดูเหมือนจะไม่มีแรงเหลืออีกแม้แต่นิด แต่ทว่ามือยังคงเผลอจับอาวุธไว้แน่นและจู่โจมออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
บางทีนี่อาจเป็นแรงเฮือกสุดท้ายของกล้ามเนื้อกระมัง ไป๋อี้เฉินคิดในใจ