ตอนที่ 290 ความรู้สึกใจเต้นหวั่นไหว

“เดี๋ยวก่อน! ผมเองก็มีความจำเป็นนะ!” เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะทำลายตนให้สิ้นซาก ลูซิเฟอร์ก็รีบชูใบไม้ขึ้นตะโกนให้หยุดทันที

โม่ชิงเหยียนหรี่ตาลงอย่างเฉียบคม คว้าหมับเข้าที่กิ่งดอกของอีกฝ่าย แล้วยกลอยขึ้นมาตรงหน้าฟู่หนิง “หนิงเป่า หมอนี่ทำร้ายเธอหรือเปล่า?”

ฟู่หนิงส่ายหน้า “เปล่าค่ะ จริงสิ ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ?”

เมื่อเห็นว่าฟู่หนิงมีสีหน้าเปล่งปลั่ง สีหน้าของโม่ชิงเหยียนจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย ริมฝีปากบางขยับเอ่ย บอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อย่างกระชับและใจเย็น

“นายบอกว่าพวกอวิ๋นซูมากันแล้วงั้นเหรอ?! แถมตอนนี้พวกเรายังมีเวลาเหลือแค่ครึ่งชั่วโมงที่จะออกไปจากที่นี่ด้วย?” หลังจากหายตกใจ สีหน้าของฟู่หนิงก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นมา