ตอนที่ 274 เสี่ยวไป๋ที่เบรกพุ่งชนซัดชื่อตอนกระเด็น

“ผู้เฒ่า...” ถานต๋าที่ยังอยากจะเกลี้ยกล่อมต่ออีกสักหน่อยถูกหลินจิงที่วิ่งมาจากด้านหลังใช้ผ้าอุดปากไว้ แล้วร่วมมือกับศิษย์พี่อีกคนแบกเขาเดินจากไปโดยตรง

ถานต๋า: ???

เขายังพูดไม่จบเลยนะ! รีบปล่อยเขาลงไปเร็วเข้าสิ!

“พูดอะไรกัน? เชื่อฟังหน่อย พวกเราต้องไปจัดการพาผู้ชมไปอยู่ในที่ปลอดภัยก่อนค่อยกลับมา ถ้านายยังถ่วงเวลาต่อไป ความตั้งใจของอาจารย์ก็สูญเปล่ากันพอดี!” หลินจิงเคาะหน้าผากถานต๋าด้วยความหงุดหงิดใจ ไม่สนใจว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไร รีบแบกเขาแล้วนำพาผู้ชมถอยออกจากสนามฝึกอย่างรวดเร็ว

ถานต๋า: ก็ได้ แต่ว่า เขาเดินเองได้ไหมเนี่ย?! แบกเหมือนกระสอบป่านแบบนี้ กระแทกจนเขารู้สึกเวียนหัวไปหมดแล้ว แถมยังอยากจะอ้วกนิด ๆ อีกด้วย...