กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เฮ้ ไอ้หนุ่มโง่ผมขาวคนนี้น่าสนุกดีแฮะ” เหล่าหลิงเฝ้ามองกระบวนการเปลี่ยนสีหน้าของฉือเยี่ยนอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา ก่อนจะเดินไปข้างกายฉือเยี่ยนที่ยังคงอยู่ในอาการตื่นเต้น
“ไอ้หนุ่ม บ้านแกอยู่คนเดียวเหรอ?” เหล่าหลิงยกมือขึ้นตบหัวเจ้าหมาของฉือเยี่ยนเบา ๆ พลางเอ่ยด้วยเสียงห้าวใหญ่
ฉือเยี่ยน: โฮก ๆ!!!
ฉือเยี่ยนที่ตกใจจนขนลุกชันเผ่นแว่บไปหลบหลังเสิ่นอวี้ “เสี่ยวอวี้เอ๋อร์!”
เสิ่นอวี้: …
“เห็นไหมล่ะ น่าสนุกดีใช่ไหม?” เหล่าหลิงหัวเราะร่า ใช้ข้อศอกกระทุ้งพวกเหล่าจวง แววตาเต็มไปด้วยความขี้แกล้ง
“ทำไมไอ้หนุ่มนี่ถึงได้ทำท่าเหนียมอาย ขี้ขลาดขนาดนี้ล่ะ?” พวกเหล่าจวงนั่งลงบนโซฟาอย่างคุ้นเคย มองปฏิกิริยาของฉือเยี่ยนราวกับกำลังหยอกเด็ก