ตอนที่ 245 ตึกเล็กที่ซ่อนตัว

หลังเสียงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยว เว่ยเชียนเพ่งสายตามอง ทว่ากลับทันเห็นเพียงเงาสีขาวแวบผ่านหน้าไปเท่านั้น เมื่อมองไปอีกครั้ง รอบด้านก็เหลือเพียงใบไม้ที่ถูกลมพัดร่วงหล่น รวมถึงดอกไม้อันสดใสและกิ่งใบสีเขียวมรกต แม้แต่ขนสัตว์สักเส้นก็ยังไม่เห็น

ซาโมราที่อยู่ไม่ไกลตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจนพูดไม่ออก หากดูไม่ผิดล่ะก็ เมื่อครู่นี้มันไป๋เจ๋อของโม่ชิงเหยียนกับเสี่ยวปาข้างกายหนิงหนิงไม่ใช่เหรอ?

ให้ตายสิ ถึงขั้นรวมหัวกันก่อคดีเลยเหรอ? ตัวหนึ่งรับหน้าที่โจมตีท่อนล่าง อีกตัวรับหน้าที่ปิดตาเขา สุดท้ายยังเผ่นหนีได้เร็วขนาดนั้นอีก?!

เรื่องที่ไป๋เจ๋อซุกซนนั้นเขารู้อยู่หรอก แต่ปกติเสี่ยวปาดูว่าง่ายขนาดนั้น ตอนนี้กลับทำแบบนี้ด้วย ตกลงว่านี่เป็นหนิงหนิงกับอาเหยียนสองคนนั้นสั่งมาหรือเปล่าเนี่ย?