ตอนที่ 235 ชื่อตอนถูกเสี่ยวปาทุบจนสลบ

โม่ชิงเหยียนได้ยินดังนั้น อานุภาพบนร่างก็ยิ่งทวีความเยียบเย็น การโจมตีในมือก็ยิ่งดุดันเกรี้ยวกราดขึ้นเรื่อย ๆ

ข้างหูเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของซาดรา โม่ชิงเหยียนมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา แววตาหม่นหมองลงอย่างหนัก กระบี่ที่กุมไว้ในมือสั่นไหวน้อย ๆ นักรบหลายสิบนาย บ้างก็มีครอบครัวที่อบอุ่นสมบูรณ์ บ้างก็เพิ่งบรรลุนิติภาวะมาได้ไม่กี่ปี ยังอยู่ในวัยหนุ่มแน่นอันงดงาม ทว่ายามนี้กลับไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว

“ทั้งหมดนี้ต้องโทษแก ใครใช้ให้แกส่งพวกเขามากันล่ะ?” มุมปากของซาดราค่อย ๆ แสยะกว้างขึ้น เจตนาร้ายในแววตาเข้มข้นขึ้นทุกที

ฟู่หนิงขมวดคิ้ว คนคนนี้ช่างเชี่ยวชาญการปั่นหัวโทษคนอื่นเสียจริง อะไรคือต้องโทษโม่ชิงเหยียนทั้งหมดกัน?!