ตอนที่ 230 ไม้อ่อนไม่ได้ผลก็ต้องใช้ไม้แข็ง

โม่ชิงเหยียนยื่นมือไปกดปุ่มเสนอราคาแบบธรรมดา ดวงตาคมกริบลึกล้ำไม่ละสายตาไปจากคนทั้งสองคนนั้นเลยแม้แต่เค่อเดียว

โมเสสฟังเสียงขานราคาบนเวที แผ่นหลังเอนไปข้างหลังเล็กน้อย กวาดสายตามองผู้คนรอบข้างอย่างนึกสนุก แล้วกดปุ่มลงไปอีกครั้ง

“หนึ่งแสนสองพันครั้งที่หนึ่ง!” คามีอาตะโกนตัวเลขราคาประมูลใหม่อย่างตื่นเต้น หากของชิ้นนี้ประมูลได้สักหนึ่งล้านด้วยละก็ การเลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือนของเธอจะยังอยู่อีกไกลหรือ?

โม่ชิงเหยียนพิงโซฟา เพิ่มราคาต่อไปอย่างสบายอารมณ์ แขนเหยียดตรงพาดไปบนพนักพิงเก้าอี้ของฟู่หนิง โอบกอดคนเข้ามาไว้ในอ้อมแขนตัวเอง