กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฟู่หนิงนั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ แอบเหลือบมองโม่ชิงเหยียนที่อยู่ข้างกาย เห็นเพียงชายหนุ่มเม้มปาก ดวงตาดุจเหยี่ยวเพ่งมองไปเบื้องหน้าอย่างมีสมาธิ เสียงหัวใจค่อย ๆ เต้นผิดจังหวะ
“มีตรงไหนบาดเจ็บไหม” โม่ชิงเหยียนปรับจากโหมดขับเคลื่อนด้วยมือเป็นโหมดขับเคลื่อนอัตโนมัติ เอี้ยวตัวมา ความห่วงใยในแววตามองเห็นได้อย่างชัดเจน
“เอ๊ะ ฉันไม่เป็นไรค่ะ บาดแผลบนตัวคนพวกนั้นต่างหากที่ค่อนข้างสาหัส ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเขาเป็นใครกันแน่” เมื่อครู่นี้แยกกันทำบันทึกคำให้การ ดังนั้นเธอจึงไม่รู้ที่มาของอีกฝ่ายเช่นกัน