กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
โม่ชิงเหยียนยกมือขึ้น เกลี่ยปอยผมข้างแก้มของฟู่หนิงไปทัดหลังใบหูอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นจึงค่อยสัมผัสถึงห้วงสมุทรแห่งจิตเพียงเล็กน้อย
ฟู่หนิงมองการกระทำที่ดูสนิทสนมเกินควรของชายหนุ่มตาค้าง ในใจเกิดระลอกคลื่นซัดสาด เขาทำไมถึง…
ทว่าเธอกลับไม่ได้รังเกียจ ราวกับว่ารูปแบบการอยู่ร่วมกันของพวกเขาสมควรเป็นเช่นนี้แต่แรก สนิทสนมและเป็นธรรมชาติ
หลังจากโม่ชิงเหยียนสัมผัสดู ร่างกายพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเขากลับยังมีช่วงเวลาที่สว่างไสวถึงเพียงนี้ได้ด้วย ป้ายที่เสี่ยวไป๋กอดไว้ในอ้อมอก ทำไมถึงได้เหมือนของขวัญที่หญิงสาวในฝันมอบให้ชายหนุ่มถึงเพียงนั้น?
สายตาของโม่ชิงเหยียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหิ้วตัวเสี่ยวไป๋ที่กำลังหลับปุ๋ยออกมา