เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฟู่หนิงเห็นเสี่ยวไป๋ดีใจขนาดนั้น จึงตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอแยกเส้นไหมทองออกมาสายหนึ่งแล้วแตะเบา ๆ ไปที่ป้ายหยกเนื้อหยกชิ้นหนึ่งซึ่งกำลังเปล่งประกายแสงสีขาว
“เย็นเฉียบ แถมยังมีลวดลายสลัก ในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของโม่ชิงเหยียนมีของพรรค์นี้อยู่ได้ยังไง?” ฟู่หนิงค่อย ๆ ดึงพลังจิตกลับมาด้วยความสงสัย ไม่นึกเลยว่าป้ายหยกชิ้นเล็กนั้นจะพุ่งตรงมาหาเธอ แล้วบินวนรอบพลังจิตของเธอ พร้อมกับกะพริบประกายแสงอันอ่อนโยนออกมาอย่างต่อเนื่อง
“แกเป็นตัวอะไรเนี่ย?” ฟู่หนิงเกี่ยวมันไว้ หยอกล้อจนมันลอยไปซ้ายทีขวาที เห็นได้ชัดว่าเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยนี้ชอบเธอมาก
ป้ายย่อมไม่ส่งเสียงตอบ มันเอาแต่ตามติดเธอไม่ห่าง ราวกับตื่นเต้นที่ได้พบคนคุ้นเคยเก่าก่อน
เสี่ยวปากำลังแทะกินพลังมืดอย่างเอาเป็นเอาตาย แปลงพวกมันให้กลายเป็นปุ๋ย คอยบำรุงต้นกล้าผลไม้ที่อยู่ในร่างกายของมัน