เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เอ้อร์โก่วจื่อ วางใจเถอะ ฉันจะเอาจริงแน่นอน” แววตาของฟู่หนิงแฝงความหยอกเย้า ริมฝีปากอิ่มสีแดงยกยิ้มชั่วร้าย การใจดีกับเพื่อนร่วมทีมในตอนนี้ ก็เท่ากับทำร้ายเขาอย่างโหดเหี้ยม
“หนิงหนิง พวกเรามาปรึกษากันหน่อย เดี๋ยวอย่าตีหน้าได้ไหม ใบหน้าหล่อเหลาของพี่คนนี้บาดเจ็บมาหลายร้อยรอบแล้ว ช่วยละเว้นมันที ขอร้องละ” ฉือเยี่ยนแย่งกระจกบานเล็กของคาลีมาส่องซ้ายทีขวาทีอย่างน่าสงสาร แล้วหลับตาลงด้วยความปวดใจ
“เอ้อร์โก่ว นายแย่งกระจกฉันไปทำไม เอาคืนมาเลยนะ!” คาลีกระชากกระจกที่ใส่ซองขอบขนฟูคืนมา ปากก็บ่นพึมพำพลางเช็ดหน้ากระจกไปด้วย
ฟู่หนิงตามครูฝึกชิวมายังลานฝึกที่กว้างขวางยิ่งขึ้น บรรดาครูฝึกต่างยืนรออยู่บนแท่นประลองทั้ง 20 แห่งแล้ว ครั้งนี้พวกเขารับบทเป็นเพียงกรรมการตัดสิน ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้