เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เอาละ พวกเรามาเล่นกันต่อ ครั้งนี้ฉันต้องเดินจนจบเป็นคนแรกได้อย่างแน่นอน!” เสิ่นอวี้หยิบของกินออกมาวางไว้บนโต๊ะให้พวกเสี่ยวปา จากนั้นจึงจัดวางตัวหมากใหม่อีกครั้ง และหมุนลูกเต๋าอย่างกระตือรือร้น
“เวรเอ๊ย ทำไมถึงเอาแต่วนเวียนอยู่ที่จุดเริ่มต้นกันนะ ไม่ได้การ ฉันต้องไปล้างมือเสียหน่อยแล้ว โดนเจ้าฉือเอ้อร์โก่วทำเอาดวงหดหายไปหมดแหง ๆ” หนึ่งนาทีต่อมา ฟู่หนิงมองดูแต้มสองที่ทอยได้ตลอดจนใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ
ฉือเยี่ยนที่กลับคืนสู่สภาพเดิมวิ่งโร่เข้ามาด้วยความตื่นเต้น พอได้ยินคำพูดของฟู่หนิง ใบหน้าก็ถอดสีด้วยความน้อยอกน้อยใจ พลางพึมพำในลำคอ “พี่คนนี้ทักทายไปแล้วนะ”
“เอ้อร์โก่วจื่อ รีบมานั่งลงเร็วเข้า เลือกตัวหมากสิ เครื่องบินกำลังจะบินขึ้นแล้ว!” ฟู่หนิงเห็นฉือเยี่ยนมองเธอด้วยสีหน้าตัดพ้อ จึงตบที่ว่างข้างกายกวักมือเรียกให้เขานั่งลง