เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แววตาของโม่ชิงเหยียนอ่อนโยนลง เขามองเด็กสาวตรงหน้าที่ผิวพรรณเนียนละเอียดดุจไขมันสัตว์ด้วยความเสน่หา ก่อนจะเอ่ยปากช้า ๆ “ผมมาเพราะอยากบอกกับคุณด้วยตัวเอง เอเวอร์สวิจัยและพัฒนาสารยับยั้งตัวใหม่สำเร็จแล้ว ประสิทธิภาพดีมากครับ”
“จริงเหรอคะ?!” หลังจากฟู่หนิงอึ้งไปชั่วครู่ ดวงตาดอกท้อก็เปล่งประกายแสงเจิดจ้า แม้กระทั่งคิ้วเรียวงามได้รูปก็ยังแฝงไปด้วยความยินดีอย่างท่วมท้น
แบบนี้พวกนักรบเหล่านั้นก็จะได้ไม่ต้องทนทรมานมากขนาดนั้นแล้ว
“ครับ” เมื่อเห็นเธอมีความสุขขนาดนี้ ในใจของโม่ชิงเหยียนก็พลอยตื่นเต้นยินดีไปด้วย
“หงิง ๆ?” ทำไมไม่เข้าไปล่ะ? มันอยากไปเล่นชิงช้าแล้วนะ
เสี่ยวไป๋ใช้ขาหน้าตะกุยหน้าแข้งของฟู่หนิง พลางมองเธอตาละห้อย
“เข้ามานั่งก่อนสิคะ” เกือบลืมไปเลยว่าเขายังยืนอยู่หน้าประตู…