ตอนที่ 177 เสือดาวน้อย

ภายในห้องอันสลัว โม่ชิงเหยียนที่กำลังหลับสนิทพลันลืมตาโพลงขึ้นมา แววตาลึกล้ำดั่งราตรีกาล

“ฝันแบบนั้นอีกแล้ว” โม่ชิงเหยียนขมวดคิ้ว เขาเลิกผ้าห่มลุกขึ้น แล้วเดินตรงไปยังห้องหนังสือที่อยู่ติดกันทันที

โม่ชิงชางที่ออกมาเทน้ำให้ภรรยาเห็นห้องหนังสือของไอ้ลูกชายตัวดีเปิดไฟสว่างอีกแล้ว ก็นึกว่าทำงานล่วงเวลาอีก จึงเคาะประตูถามว่า “นี่แกจะอดหลับอดนอนอีกแล้วเรอะ?”

“พ่อ บันทึกเกี่ยวกับมหาสงครามมารเทพเมื่อหลายหมื่นปีก่อนของที่บ้าน พ่อเก็บไว้ที่ไหนครับ?” โม่ชิงเหยียนค้นอยู่นานก็ไม่พบ เขาเองก็เคยเห็นแค่หน้าปกของตำราเล่มนั้นตอนเด็ก ๆ เท่านั้น

“แกหมายถึงเล่มนั้นน่ะเหรอ? แม่แกเอาไปวางไว้บนชั้นเล็ก ๆ ในห้องเป็นของตกแต่งแล้ว” โม่ชิงชางนึกย้อนดู แล้วมองไอ้ลูกชายตัวดีด้วยความแปลกใจอยู่บ้าง