เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ดาวเมืองหลวงของสหพันธ์ได้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ป่าเมเปิลทั้งสองฟากฝั่งของสถาบันค่อย ๆ ปลดชุดสีเขียวออก พลอยเปลี่ยนเป็นอาภรณ์สีแดงเจิดจ้า เปี่ยมล้นด้วยกลิ่นอายบทกวีท่ามกลางสายลมสารท
“ถึงแล้วค่ะ นี่คือโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งแห่งสหพันธ์ของเรา สวยมากเลยใช่ไหมคะ?” ไดอาน่าเชิดหน้าขึ้นอย่างเย็นชาปนหยิ่งทะนง รอคอยให้พวกเขาส่งเสียงชื่นชมด้วยความตื่นตาตื่นใจ
ฟู่หนิงให้เกียรติเป็นอย่างดีด้วยการเอ่ยชมยกใหญ่ แม้กระทั่งเหวินหลิงซวงที่เย็นชาอยู่เสมอก็ยังเอ่ยชมประโยคหนึ่ง
“แอนนา อาจารย์ที่ปรึกษาเรียกพบนาย” นักเรียนสหพันธ์คนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
“นี่มัน…” ไดอาน่ารู้สึกลำบากใจเล็กน้อย เช่นนั้นเธอก็ไม่อาจพาพวกเขาเดินเที่ยวชมด้วยตัวเองได้แล้ว
“ไม่เป็นไร พวกเราเดินเที่ยวกันเองได้ เธอไปก่อนเถอะ” โจวชิงสบตากับคนอื่น ๆ แล้วตบอกตัวเองอย่างอาจหาญ