ตอนที่ 123 เซอร์ไพรส์ไหมล่ะ

“นอนกันเถอะ ฉันเฝ้ายามเอง” เพื่อป้องกันไม่ให้มีสัตว์อสูรดวงดาวโผล่ออกมาอีกตอนที่พวกเขานอนหลับ โจวชิงจึงเสนอตัวเฝ้ายามด้วยตัวเอง

“ได้ ศิษย์พี่โจวนายเฝ้าครึ่งคืนแรก ฉันเฝ้าครึ่งคืนหลัง ถึงเวลาแล้วก็เรียกฉันนะ” เสิ่นอวี้เองก็คิดถึงเรื่องนี้ไว้เช่นกัน

“ไปนอนกันให้หมดเถอะ พวกนายต่อสู้มาตั้งนานขนาดนั้น ต้องเหนื่อยแน่นอน ฉันกับอังเดรเฝ้ายามเองก็พอ มีสถานการณ์อะไรจะรีบปลุกพวกนายทันที” บาร์เน็ตต์ตบหน้าอก พูดอย่างเปี่ยมด้วยคุณธรรมน้ำมิตร

“ใช่แล้ว! พวกเราสองคนเฝ้าก็พอ พวกนายรีบไปพักผ่อนเถอะ!” ล้อเล่นน่า อันตรายพวกเขาก็บังให้หมดแล้ว เขาจะเฝ้ายามสักคืนจะเป็นไรไป?!

“พี่คนนี้ก็จะเฝ้ายามด้วย!” ฉือเยี่ยนเองก็ยืดอก สีหน้าบ่งบอกว่าพี่คนนี้ก็ทำได้เช่นกัน