ตอนที่ 119 หัวจะล้านแล้วยังคิดชื่อตอนไม่ออก

“พวกเราไปกันก่อนเถอะ อาศัยจังหวะที่พวกเขายังไม่ทันสังเกตเห็นพวกเรา” ทั้งสี่คนที่ยืนดูอยู่ด้านข้างมองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะจากไป

“ศิษย์พี่เมิ่ง พวกนายจะรีบเดินไปไหนกันน่ะ?” เด็กหนุ่มที่คอยปกป้องมอร์ เมย์มองทั้งสี่คนที่หันหลังเดินจากไปด้วยความประหลาดใจ

“อ้อ พวกเราพบว่าบ้านไม้หลังเล็กที่พวกเราสร้างไว้ก่อนหน้านี้มันไฟไหม้น่ะสิ เลยรีบไปดับไฟ ลาก่อน! ชาตินี้ไม่ต้องเจอกันอีกเลยนะ! นายเองก็รีบไปให้พ้นเถอะ!” เด็กหนุ่มที่ถูกเรียกหันมาแต่งเรื่องหน้าตาย พลางมองใบหน้าอ่อนต่อโลกของอีกฝ่าย สุดท้ายก็ยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือน

“บ้านไม้หลังเล็กเหรอ? พวกเขาสร้างไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แล้วอีกอย่าง พวกเขารู้ได้ยังไง?” เด็กหนุ่มลูบท้ายทอยด้วยความงุนงง ทำไมสุดท้ายถึงบอกให้เขาไปซะด้วยล่ะ?