กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟู่หนิงไปดูการดิ้นรนเอาชีวิตรอดในการฝึกขีดจำกัดของพวกเขาที่เขตทหารเดี่ยวตามปกติ จากนั้นก็เดินกลับไปที่แผนกซ่อมบำรุงตามเส้นทางเดิม เพื่อซ่อมแซมเมคาที่เหลืออยู่ต่อไป
ขณะที่ใกล้จะถึงหน้าประตูแผนกซ่อมบำรุง เมคาเครื่องแล้วเครื่องเล่าก็พุ่งหวีดหวิวผ่านกลางอากาศไป เสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นดังก้องเข้ามาในหูของฟู่หนิงเป็นระยะ ๆ
“เหล่าหลี่ นายดูเมคาของฉันสิ คล่องตัวกว่าเมื่อก่อนตั้งเยอะเลย ฮ่า ๆ!”
“ดูฉันนี่ รู้สึกว่าตอนควบคุมมันลื่นไหลขึ้นเยอะ ดูฉันตีลังกาหลังสักรอบ!”
……
บรรดาทหารที่รอลงทะเบียนอยู่ตรงหน้าต่างพากันมองพวกเขาด้วยความอิจฉา จากนั้นก็หันไปมองเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนด้วยสายตาเร่าร้อน
“เมคาของพวกเขาใครเป็นคนซ่อม? ฉันจะเอาคนนั้นบ้าง!”
“ใช่แล้ว ฉันก็เหมือนกัน”