ตอนที่ 77 เรียกพ่อสิ

ช่วงเวลาอันทรมานผ่านพ้นไปในที่สุด ตอนพักทุกคนต่างพากันมาล้อมรอบฟู่หนิง แต่ละคนมองเธอด้วยสายตาตัดพ้อ ราวกับกำลังฟ้องร้องเธอว่า หลอกพวกเขามาแล้วทำไมตัวเองถึงไปนั่งแทะเมล็ดแตงอยู่ข้าง ๆ ได้ยังไงกัน?!

“เอาหน่อยไหม?” ฟู่หนิงยื่นมือออกไปเงียบ ๆ

“ขออีกหน่อย! ไม่พอแบ่งกัน” ฉือเยี่ยนคว้าเมล็ดแตงไปกำมือหนึ่งด้วยความโมโห แทะด้วยสีหน้าเคียดแค้น ราวกับมีความแค้นฝังลึกกับเมล็ดแตงก็ไม่ปาน

“หนิงหนิง เธอมาที่เขตทหารได้ยังไงเหรอ?” พวกฟีโอนาไม่ถือสา นั่งลงบนพื้นโดยตรง แทะเมล็ดแตงไปพลางคุยเล่นไปพลาง

“ใช่แล้ว ฉันนึกว่าเธอมาฝึกเพิ่มที่นี่ เลยรีบตามมาแบบไม่หยุดพักเลย!” คาลีรับน้ำมาดื่มไปอึกหนึ่ง