เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ฮ่า ๆ ทิวทัศน์ที่นี่ไม่เลวเลยจริง ๆ!” วิเวียนกับพวกคาลีนั่งอยู่บนแพไม้พลางชมทิวทัศน์ริมฝั่ง
“ภูเขางามสายน้ำใสทัศนียภาพงดงาม ถ้าไม่ใช่เพราะธงแดงเล็กบนตัวคอยเตือนว่ายังอยู่ในการฝึกซ้อมรบจริง ฉันคงคิดว่าพวกเรามาเที่ยวแล้ว” โจวชิงลูบธงแดงเล็กที่เหน็บอยู่ตรงเอว
“มีธงแดงเล็กเท่าไหร่แล้ว?”
“รอก่อน ฉันขอนับแป๊บ!” ตู้ยวี่รวมยอดทั้งหมดดู
ครึ่งชั่วโมงต่อมา “ตอนนี้มี 2,000 ผืน”
สองวันต่อมา พวกฟู่หนิงก็มาถึงภูเขานาบีลาในที่สุด
“เหอะ เหอะ เหอะ ถึงสักที เจ้าพวกโง่นั่นยังคงเข่นฆ่ากันอยู่เลย แต่พวกเราได้มายืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งชัยชนะแล้ว!” พอถึงบริเวณกลางเขา พวกเขาก็มองเห็นบ้านหลังเล็กสีเงินอยู่ไกล ๆ
ฟู่หนิงมองบ้านหลังเล็กที่อยู่ไม่ไกล ปล่อยพลังจิตออกไป พอรู้ว่าที่นั่นมีคนอยู่แค่ 2 คน เธอก็ชะงักไปนิดหนึ่ง