ตอนที่ 244 ยินดีรับดุจรสน้ำผึ้ง

ตอนที่ 244 ยินดีรับดุจรสน้ำผึ้ง

สุ้มเสียงนี้ลอยออกมาจากในหน้าต่าง สีหน้าของเหล่าคนรับใช้ในวังที่เฝ้าอยู่ตรงประตูพลันถอดสีขาวซีดขึ้นมาพร้อมกันทันใด

ละเว้นไม่เอ่ยถึงว่าเมื่อก่อนผู้เป็นนายตรงหน้านี้มีอารมณ์ดั่งประทัดปานใด ยามนี้นางทรงเกียรติเป็นถึงประมุขแห่งวังหลัง เป็นฮองเฮาผู้งามสง่าเป็นแบบอย่างแก่อนุชนใต้หล้า การกล่าววาจาเช่นนี้ออกมา ย่อมถือเป็นการล่วงเกินขัดคำสั่ง ควรต้องเอาผิดฐานลบหลู่เบื้องสูง

ทว่า คนผู้นั้นในห้อง... ก็มีเบื้องหลังไม่ธรรมดาเช่นกัน

ผู้ที่สามารถเป็นแขกคนโปรดของไทเฮาได้ จะเป็นคนธรรมดาสามัญได้อย่างไรเล่า

นางกำนัลเต็มลานบ้าน มีทั้งที่ขลาดกลัวไม่อยากมีเรื่อง มีทั้งที่รอคอยดูเรื่องสนุก สายตาทุกคู่ต่างพากันจับจ้องไปที่ใบหน้าของเมิ่งเยียนอย่างพร้อมเพรียง

รุ่ยจูก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว เอ่ยเสียงเบาว่า “พระนาง ให้บ่าวไปสืบดูหรือไม่เพคะ”

เมิ่งเยียนยกมือเรียวขึ้นเบา ๆ ยิ้มบาง ๆ “มิต้อง” แล้วจึงเอ่ยกับคนรับใช้เฝ้าประตูว่า “ไปกราบทูลรายงานไทเฮาเถิด เปิ่นกงมาถึงแล้ว”

คนพวกที่รอคอยดูเรื่องสนุกเหล่านั้นอดที่จะผิดหวังอย่างยิ่งไม่ได้ ฮองเฮาได้ยินถ้อยคำไร้เหตุผลเช่นนี้ กลับมิได้ระเบิดโทสะออกมาในทันที

เมิ่งเยียนยกชายกระโปรงขึ้น ก้าวขึ้นบันไดไปอย่างสงบนิ่งผ่อนคลาย