กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 167 เขามักขัดนางไม่เคยได้
ลู่ฮ่าวจือและเมิ่งเยียนต่างตกใจยิ่งนัก
ชาติก่อน โรคระบาดนี้มิเคยลุกลามมาถึงในวังหลวงเลย
แม้ยามนั้นพวกเขาจะมิได้เดินทางมายังสวนซั่งเหอ ทว่าโรคระบาดนี้ก็จำกัดวงอยู่เพียงแถบเทือกเขาชานเมืองหลวงเท่านั้น ขอบเขตแคบยิ่งนัก
สวนซั่งเหออยู่ห่างจากสถานที่ที่โรคระบาดแพร่ระบาดอย่างยืดเยื้อในชาติก่อนถึงร้อยลี้ การที่โรคระบาดลามมาถึงที่นี่ย่อมทำให้คนทั้งสองตกใจยิ่งนักแล้ว นับประสาอะไรกับการที่มีคนในสวนแห่งนี้ติดโรคเข้าแล้ว!
“ผู้ใดติดโรคหรือ ได้ตามหมอหลวงมาตรวจดูแล้วหรือไม่”
มิทันให้ลู่ฮ่าวจือเอ่ยปาก เมิ่งเยียนก็ชิงเอ่ยถามขึ้นมาก่อน