ตอนที่ 151 จับชู้ต้องจับทั้งคู่

ตอนที่ 151 จับชู้ต้องจับทั้งคู่

เจิ้งฟางชูซบอิงแนบข้างกายท่านแม่ ประหนึ่งลูกนกตัวน้อยอันบอบบาง บนดวงหน้าเล็กจิ้มลิ้มดุจกลีบบุปผาเต็มไปด้วยความขลาดกลัว

“แต่ว่าท่านแม่ ทุกคราที่ลูกสาวพบพี่ใหญ่ตระกูลเมิ่งก็... ในใจกลับหวาดกลัวยิ่งนัก...”

อันที่จริง เจิ้งฟางชูมิได้ชมชอบเมิ่งฉางหย่วนเลยแม้แต่น้อย

นับตั้งแต่วัยเยาว์ที่ได้พบเขาเป็นคราแรก นางก็มิได้ชอบเขาแล้ว

เมิ่งฉางหย่วนรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน สูงกว่านางตั้งช่วงตัวใหญ่ มือคู่หนึ่งใหญ่โตดุจกระด้ง นิ้วทั้งสิบราวกับเหล็กกล้า เจิ้งฟางชูมักรู้สึกอยู่เสมอว่า เขาสามารถบดขยี้ใบหน้าเล็ก ๆ ของนางให้แหลกคามือได้อย่างง่ายดาย

ทว่าท่านพ่อกลับโปรดปรานเขายิ่งนัก มักกล่าวว่าเขาเป็นดั่งหยกดิบ ขอเพียงขัดเกลาอีกสักนิด ภายหน้าย่อมเป็นผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานแน่นอน

ถึงกับไม่สนใจว่าในยามนั้นตระกูลของตนคือจวนกั๋วกง ส่วนตระกูลเมิ่งยังเป็นเพียงจวนโหว ก็รีบร้อนหมั้นหมายการแต่งงานนี้ให้แก่นางเสียแล้ว