ตอนที่ 139 นางคงไม่โกรธแล้วกระมัง?

ตอนที่ 139 นางคงไม่โกรธแล้วกระมัง?

เมื่อเห็นสีหน้าเหม่อลอยของไป๋อวี้ซิน เมิ่งเยียนก็ยิ่งรู้สึกขัดเขิน เอ่ยเสียงแผ่ว “เป็น...เป็นอะไรไป ข้าทำงานเย็บปักไม่ได้หรือไร” พลางพูดก็พลันร้อนใจขึ้นมา จึงหยิกนางไปคราหนึ่ง “เจ้ามีหรือไม่เล่า”

ไป๋อวี้ซินได้สติกลับมา จึงหลุดหัวเราะพรืด “มีเจ้าค่ะ ย่อมต้องมี หม่อมฉันจะไปเอามาให้พี่สาวเดี๋ยวนี้” พูดจบก็ลุกออกจากห้องไป

ดูกิริยาเอียงอายของพี่สาวเช่นนั้น ส่วนใหญ่คงมิได้ทำให้เสี่ยวโต้วโค่ว และย่อมมิได้ทำไว้ใช้เองเป็นแน่

บุรุษที่พี่สาวจะผูกพันคำนึงถึงได้ ก็มีเพียงแค่ท่านนั้นเพียงผู้เดียว

เมื่อกลับมาถึงห้องของตน หยิบเอาลวดลายปักผ้ามาแล้ว ไป๋อวี้ซินก็หมุนตัวเดินกลับมา

เมิ่งเยียนส่องดูลวดลายเหล่านั้นใต้แสงตะเกียง ล้วนเป็นแบบที่ประณีตงดงามยิ่งนัก เพียงแต่ลวดลายส่วนใหญ่ซับซ้อน ปักขึ้นมาคงมิใช่เรื่องง่ายดายแน่