ตอนที่ 119 ท่านพ่อ ดูท่าจะไม่ใช่คนดีเท่าไร

ตอนที่ 119 ท่านพ่อ ดูท่าจะไม่ใช่คนดีเท่าไร

นับตั้งแต่โต้วโค่วเริ่มเอ่ยปากพูดคำแรกได้ เมิ่งเยียนก็มีภารกิจเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่างในทุก ๆ วัน นั่นคือการสอนให้โต้วโค่วพูด

โต้วโค่วอายุได้ 4 ขวบแล้ว แม้ก่อนหน้านี้จะพูดจาไม่ได้ ทว่าก็เป็นเพียงเพราะโรคทางใจ ลำคอและลิ้นล้วนแข็งแรงเป็นปกติดี นางคอยฟังผู้อื่นพูดคุยหัวเราะอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ในใจจึงเรียนรู้ถ้อยคำเหล่านั้นไปเนิ่นนานแล้ว ยามนี้เมื่อสามารถเอ่ยปากพูดได้ ความก้าวหน้าย่อมรวดเร็วยิ่ง ในแต่ละวันล้วนสามารถเรียนรู้ประโยคใหม่ ๆ ได้วันละประโยคสองประโยค

ในชาติภพก่อน เด็กของเมิ่งเยียนมิได้คลอดออกมาอย่างปลอดภัย นางจึงไม่เคยได้ลิ้มรสชาติของการเป็นท่านแม่ ยามนี้เมื่อได้ลิ้มลองความสุขในการอบรมสั่งสอนบุตรสาวเป็นครั้งแรก ย่อมเต็มเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนและปีติยินดียิ่ง

บ่ายวันนั้น เมิ่งเยียนเพิ่งตื่นจากการพักผ่อนยามบ่าย ก็เรียกโต้วโค่วมาอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง แล้วสอนสั่งนางทีละคำละความ “มา พูดตามแม่ เสด็จย่าทรงพระเจริญ”