ตอนที่ 113 ยืมมีด

ตอนที่ 113 ยืมมีด

ตั้งแต่ได้กลับมาเกิดใหม่มาจนถึงบัดนี้ เมิ่งเยียนสะสางเรื่องราวแจ่มแจ้งไปมากแล้ว

โครงเรื่องในนิยายเล่มนั้นยังคงอยู่ ทว่ากลับไม่ส่งผลกระทบอันลึกซึ้งต่อนางเหมือนเช่นชาติก่อนอีก

ส่วนคนอย่างหลินเยี่ยนหรงและเหลียงเฉิงปี้ ก็แค่คอยยั่วยุนางอยู่ตลอดเวลาตามโครงเรื่อง อยากกระตุ้นให้นางเดือดดาลจนขาดสติ ทำการวู่วามจนล่วงเกินผู้คนที่รักใคร่ปกป้องนางไปเสียหมดสิ้น บีบให้นางกลายเป็นกุ้ยเฟยเมิ่งผู้น่าชังคนนั้น

หากนางถูกโค่นลงได้ บนเส้นทางสู่เมฆาครามของหลินเยี่ยนหรงก็ย่อมไร้ขวากหนามอีกต่อไป

ขอเพียงนางไม่หลงกลถูกพวกนางล่อลวง คนพวกนั้นก็ย่อมจนปัญญา แม้แต่โครงเรื่องที่ว่านั่นก็ไม่อาจทำอันใดนางได้เช่นกัน

ก่อนหน้านี้ ไท่ซือไท่ฮุ่ยเสียนแห่งตำหนักเป่าฮวาเคยตักเตือนให้นางรักษาจิตใจเดิมแท้ไว้ คิดว่าคงหมายถึงเรื่องนี้นี่เอง

เมิ่งเยียนเดินมาถึงหน้าประตูตำหนักโซ่วคัง แล้วเอ่ยแจ้งสาเหตุที่มากับคนของตำหนัก