กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 110 เจ้าก็อยากออกไปคุกเข่าด้วยหรือ?
เมิ่งเยียนมองตามเสียงไป กลับเห็นสิ่งที่ต่งซานเป่ากอดอุ้มไว้เป็นแผ่นหินเขียวขนาดใหญ่แผ่นหนึ่ง นางนิ่งไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “แผ่นหินเขียวแผ่นนี้ เป็นหินที่ใช้ปูถนนในวังบ่อย ๆ มีอันใดไม่ถูกต้องหรือ”
ต่งซานเป่าตอบว่า “พระนางโปรดทอดพระเนตรให้ละเอียดพ่ะย่ะค่ะ แผ่นหินเขียวแผ่นนี้ถูกขัดจนลื่นเป็นมันเงา คนเหยียบลงไปย่อมต้องลื่นล้มเป็นแน่ ยามที่บ่าวไปตรวจสอบ สิ่งนี้ก็ถูกทิ้งไว้ตรงจุดที่องค์หญิงตกน้ำ ด้านบนมีโคลนหญ้าหนาเตอะปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง ยิ่งลื่นจนทนไม่ไหว องค์หญิงคงมิได้มองเห็น จึงเหยียบลงไปแล้วพลัดตกลงไปในน้ำพ่ะย่ะค่ะ”