กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 102 ข้าแค่อยากมีลูกกับเจ้านะ
เมิ่งเยียนเดินตามลู่ฮ่าวจือเข้าไปในตำหนักหย่างซินด้วยกัน ตลอดทางย่อมดึงดูดสายตาของผู้คนให้เหลียวมอง
เมื่อมาถึงตำหนักหย่างซิน นางสั่งให้นางกำนัลไปตักน้ำสะอาดมา ช่วยล้างแผลให้ลู่ฮ่าวจือจนสะอาด ทั้งยังหยิบเอายารักษาแผลที่เอ่ยถึงเมื่อครู่มาทาให้อย่างละเอียดถี่ถ้วน แล้วใช้ผ้าโปร่งที่สะอาดสะอ้านยิ่งพันเอาไว้ ทุกท่วงท่าการกระทำล้วนเปี่ยมด้วยความใส่ใจระมัดระวังอย่างถึงที่สุด
ตราบใดที่นางยังอยู่ในตำแหน่งกุ้ยเฟยนี้แม้เพียงวันเดียว นี่ก็คือหน้าที่อันพึงกระทำของนาง
“บาดแผลของฝ่าบาทแม้จะมีมาก แต่ยังนับว่าดีที่เป็นเพียงรอยถลอก ปากแผลไม่ลึกเพคะ ช่วงสองสามวันนี้อย่าให้โดนน้ำ อย่าเสวยของแสลง จดจำไว้ว่าต้องเปลี่ยนยา ผ่านไปสองวันก็หายดีแล้วเพคะ”
ลู่ฮ่าวจือนั่งอยู่บนตั่งเตียงใต้หน้าต่างทิศประจิม จ้องมองเมิ่งเยียนตรงหน้าตาไม่กระพริบ