กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย TohRuNovel
บทที่ 94 แม่ครับ ผมทำงานพาร์ทไทม์อยู่
หลังจากออกมาจากบ้านภรรยา เจียงเซี่ยสะพายเป้เดินมาถึงหน้าหมู่บ้าน ก็เห็นรถแท็กซี่ของเจียงเวิ่นเต๋อจอดรออยู่ริมทาง
“พ่อครับ” เขาเรียกด้วยความรู้สึกผิดเล็กๆ ก่อนจะเปิดประตูขึ้นไปนั่งเบาะหน้าข้างคนขับ
“อืม หิวหรือยัง?”
“นิดหน่อยครับ”
“แม่แกน่าจะทำกับข้าวเสร็จแล้วล่ะ กลับไปถึงก็ได้กินพอดี”
เจียงเวิ่นเต๋อเหลือบมองลูกชายแวบหนึ่ง ตั้งแต่รู้ว่าเจ้าลูกชายคนนี้สิงสถิตอยู่บ้านเด็กสาวคนนั้นทั้งวัน ความกังวลของเขาก็เปลี่ยนทิศทางทันที